All My Past Lives

Nie jest łatwo być pomiędzy. Jedną nogą na zachodzie, drugą na wschodzie. Albo w bliżej niezidentyfikowanym „gdzieś”. Trochę logiczna, a jednak również mocno metafizyczna. Nie należeć do jednego miejsca, a raczej nie należeć nigdzie. I do nikogo. Pomiędzy to bardzo niewygodny kawałek przestrzeni. Czasem zewsząd ściska, podszczypuje i droczy się z emocjami. Pomiędzy daje Ci przestrzeń, aby być kilkoma osobami na raz. Ale dopóki nie uzmysłowisz sobie natury tego stanu, ta przestrzeń będzie klaustrofobiczna. Pomiędzy pozwoli Ci oddychać, jeśli zaakceptujesz jego naturę. Pomiędzy nie ma być wygodne. Ma być wyzwoleńcze. A wolność rzadko bywa wygodna. Wolność bywa też zniewoleniem, jeśli nie potrafisz korzystać z jej daru.

To „pomiędzy” pcha mnie w stronę nauki, ale nie pozwala zapomnieć o duchowości. Prosi o dowody, choć intuicja szepcze „przecież już wiesz”. Zanurza mnie w danych, wynikach i cyferkach, a serce mówi równie wyraźnie, lecz innym językiem.

Wreszcie, Pomiędzy nie każe Ci wybierać, prosi tylko, byś szukała swojej prawdy.

A.

In Between.

English Version

It is not easy to exist in the in-between. Suspended between the West and East — or in some vaguely defined “elsewhere.” Logical in part, yet profoundly metaphysical. It is a state of not belonging anywhere. And to no one. The in-between is an uncomfortable territory. At times it closes in from all sides, pressing, pinching, and provoking emotional unease.

Yet the in-between also creates space — space to be several selves at once. But until one recognizes the nature of this condition, that very space feels suffocating. Only acceptance breaths in some air. The in-between will allow you to breath freely, but only when you understand that it is not meant to be comfortable. It is meant to be liberating. And liberation is rarely gentle. Freedom itself can become a form of confinement when one lacks the capacity to carry it.

This in-between pulls me toward science while refusing to sever my ties to spirituality. It demands evidence, even as intuition insists, quietly but persistently, that the knowing is already there. It immerses me in data, results, and numbers, while the heart speaks with equal clarity — though in an entirely different tune.

In the end, the in-between does not force you to choose. It only asks that you search for your own truth.

A.

gdzieś u podnóża Himalajów.
somewhere beneath the feet of Himalayas.